Durante sas fèrias meas, nch'apo coladu deghe dies in Catalunna e deghe in Sardinna.

In terra catalana, apo faeddadu castellanu ma finas catalanu, chi sa connoschèntzia mea est mezorada unu pagu.

So istadu impressionadu meda positivamente dae sa curtesia de sos catalanos e dae s'abaloramentu chi faghent de sa limba issoro: in Catalunna, sas iscritas sunt bilìngues in totue, totus faeddant catalanu in prus de su castellanu e b'at unu muntone de ziornales e programas de televisione e de radiu in catalanu. Sos istranzos, de cale si siat provenièntzia, chi s'interessant de sa limba catalana sunt amirados dae totus e semper acollozidos in sa mezus manera, mai cun inzurzas e iscontrosidade comente faghent unos cantos sardos farsos cun su cumpanzu meu Miale Santu Pedru, chi no nde podet prus e at detzìdidu de no s'ocupare prus de sa limba sarda.

In antis chi sos sardos àpamus a arribare a unu resurtadu gasi, tenzo timòria chi nch'apat a colare a su nessi un'àteru sèculu, si est chi una die amus a arribare gasi a largu.