Mè sincer ritrat

Son ëd rassa piemontèisa tut d'un tòch
coma mè pare a l'ha vorsume fé:
pì fier che l'Artaban , dur coma 'l ròch,
gnanca Sanson peul feme dé andaré.

J'euj lìmpid e seren, ël nas a cròch,
la boca larga, fàita për basé.
Sovens ël cheur a rij e a seugna 'n pòch
ij seugn ch'a fan ij cit o ij fafioché.

Con tut lò, quand ch'i ancrosio na furmìa
su la stra, la schivio e i-j dijo <<bondì,
bon viage, bon travaj, sorela mia>>.

Për j'amis i son bon parèj dël pan
ma i j'heu un crussi, un magon, seu gnanca mi...
-Cavour, contacc!- che a l'ha fame italian...