S'amigu meu Miale Santu Pedru at detzìdidu de non s'interessare prus pro su sardu.
A pustis de annos meda, s'est cascaviadu de traballare pro nudda. Cando li narat a sos continentales chi s'interessat pro su sardu, sa zente li riet in sa cara; in su matessi tempus, medas sardos, in logu de li torrare gràssias, amustrant ostilidade chirru suo e foras male l'inzurzant.
"Sende chi sas cosas istant gasi", m'at naradu Miale eris a sero, "Mi paret inùtile a sighire a m'interessare pro su sardu. Dae como in antis m'apo a ocupare petzi de sas limbas beras, sas chi tenent règulas pretzisas e sunt impreadas in onzi cuntestu, subra de sas cales non b'at perunu bisonzu de briare cun carchi cagallone".
"Mi faghet làstima, peroe sos sardos ant demustradu chi sunt unu pòbulu chi non balet nudda. Petzi pro fagher una cumparadura, sos arbanesos sunt pessones mengas, ant campadu barantachimbe annos foras de su mundu, peroe non diant amustrare mai ostilidade chirru meu petzi ca m'interesso pro sa limba issoro, a s'incontràriu sunt semper cuntentos medas de custu e mi donant semper sas norabonas. Chi sos sardos mantenzant su dialetu issoro de sas bator categorias, unu dialetu destinadu a iscumparrer (pro bonaùra) e ch'in Sardinna si faeddet petzi italianu".
Miale fiat indinnadu e amargadu a beru... e est impossìbile a non li donare sa resone...




Rispondi Citando