Bos kerzo intregare una traduidura k'apo fatu de una de sas pius bellas poesias de PABLO NERUDA....
"A lentu morit kie si ke mudat in iscrau de s’abitudine, ripetinde totus sas díes sas matessi andalas, kie no cambiat de martza, no arriscat de bestire unu colore nou e no faeddat a kie no connosket.
A lentu morit kie evitat una passióne, kie priferit su nieddu a subra de su biancu e sos puntos subra sas "is" a unu bulione de emotziones, propiamente sas ki faghent lugher sos ojos, sas ki faghent de un’isballyu unu risu, sas ki faghent tzocare su coro adenantis a sa faddina e a sos sentimentos.
A lentu morit kie no ke ‘ortulat sa mesa cando est infelitze in su triballu, kie no arriscat su tzertu pro s’intzertu pro pessighire unu bisu, kie no si permitit nessi una borta in sa vida de ke fuire dae sos cossizos sensados.
A lentu morit kie no biazat, kie no lezet, kie no iscultat sa música, kie no agatat pasu in isse etotu.
A lentu morit kie distruit s’amore propiu sou, kie no si lassat azuare.
A lentu morit kie passat sas díes kensçendesi de su malufadu sou o de sa pioa kene pasu.
A lentu morit kie abandonat unu prozetu in antis de lu cumintzare, kie no preguntat de un’argumentu ki no connosket o no respondet cando li dimandant carki cosa ki iskit.
Evitamus sa morte a dosas minores, ammentendenos sempre ki a esser biu esizit un’isfortzu meda mayore ki su simple fatu de respirare.
Petzi sa passentzia ardurosa nos at a fagher conkistare una maraizosa felitzidade."
Pablo Neruda




Rispondi Citando
