Sabato delle Quattro Tempora di Avvento

[Augustinus]

Da dom Prosper Guéranger, L'anno liturgico. - I. Avvento - Natale - Quaresima - Passione, trad. it. P. Graziani, Alba, 1959, p. 74

SABATO DELLE QUATTRO TEMPORA
DI AVVENTO

La lettura del Profeta Isaia è sospesa in questo giorno e sostituita al Mattutino da un'omelia sul Vangelo della Messa. Siccome questo Vangelo è ripetuto nella Messa della IV Domenica di Avvento che è domani, non ce ne occuperemo oggi. Qui daremo soltanto la ragione per cui il Messale non assegna che un solo Vangelo a queste due Messe.

L'uso antico della Chiesa Romana, fu di celebrare l'Ordinazione nella notte dal Sabato alla Domenica, allo stesso modo in cui si amministrava il Battesimo ai catecumeni nella notte dal sabato santo al giorno di Pasqua. La cerimonia aveva luogo verso mezzanotte, e si protraeva fino ad ora alta nella Domenica stessa. Più tardi la disciplina si mitigò, e quelle penose veglie furono soppresse; si anticipò la Messa dell'Ordinazione, come si è anticipata anche quella del Sabato Santo; di modo che, non avendo la quarta domenica di Avvento e la seconda di Quaresima un Vangelo proprio (poiché non avevano una Messa propria), fu stabilito, verso il X o l'XI secolo, che si ripetesse il Vangelo della Messa dell'Ordinazione nella Messa speciale di queste due domeniche.

La Stazione è a S. Pietro, il Sabato, a causa dell'Ordinazione. Questa Basilica era indicata più di ogni altra per riunire il popolo, essendo sempre stata una delle più ampie della città di Roma.

[Augustinus]

SABBATO QUATUOR TEMPORUM ADVENTUS

Simplex

Statio ad S. Petrum

Introitus

Ps. 79, 4 et 2

VENI, et osténde nobis fáciem tuam, Dómine, qui sedes super Chérubim: et salvi érimus. Ps. ibid., 2. Qui regis Israël inténde: qui dedúcis, velut ovem, Joseph. V/. Glória Patri. Veni.

Post Kýrie, eléison, immediate dicitur: Orémus. Flectámus génua.

R/. Lévate.

Oratio

DEUS, qui cónspicis, quia ex nostra pravitáte afflígimur: concéde propítius; ut ex tua visitatióne consolémur: Qui vivis.

Léctio Isaíæ Prophétæ

Is. 19, 20-22

IN DIÉBUS illis: Clamábunt ad Dóminum a facie tribulántis, et mittet eis salvatórem et propugnatórem, qui líberet eos. Et cognoscétur Dóminus ab Ægýpto, et cognóscent Ægýptii Dóminum in die illa: et colent eum in hóstiis et in munéribus: et vota vovébunt Dómino, et solvent. Et percútiet Dóminus Ægýplum plaga, et sanábit eam: et revertántur ad Dóminum, et placábitur eis, et sanábit eos Dóminus, Deus noster.

Graduale. Ps. 18, 7 et 2. A summo cælo egréssio ejus: et occúrsus ejus usque ad summum ejus. V/. Cæli enárrant glóriam Dei: et opera mánuum ejus annúntiat firmaméntum.

Orémus. Flectámus génua.

R/. Leváte.

Oratio

CONCÉDE, quaésumus, omnípotens Deus: ut, qui sub peccáti jugo et vetústa servitúte deprímimur; exspectáta unigéniti Fílii tui nova nativitáte liberémur: Qui tecum.

Léctio Isaíæ Prophétæ

Is. 35, 1-7

HÆC dicit Dóminus: Lætábitur desérta et ínvia, ei exsultábit solitúdo, et florébit quasi lílium. Gérminans germinábit, et exsultábit lætabúnda et laudans: glória Líbani data est ei: decor Carméli et Saron, ipsi vidébunt glóriam Dómini, et decórem Dei nostri. Confortáte manus dissolútas, et génua debília roboráte. Dícite pusillánimis: Confortámini, et nolíte timére: ecce, Deus vester ultiónem addúcet retributiónis: Deus ipse véniet, et salvábit vos. Tunc aperiéntur óculi cæcórum, et aures surdórum patébunt. Tunc sáliet sicut cervus claudus, et apérta erit lingua mutórum: quia scissæ sunt in desérto aquæ, et torréntes in solitúdine. Et quæ erat árida, erit in stagnum, et sítiens in fontes aquárum: ait Dóminus omnípotens.

Graduale. Ps. 18, 6 et 7. In sole pósuit tabernáculum suum: et ipse tamquam sponsus procédens de thálamo suo. V/. A summo cælo egréssio ejus: et occúrsus ejus usque ad summum ejus.

Orémus. Flectámus génua.

R/. Leváte.

Oratio

INDÍGNOS nos, quaésumus, Dómine, fámulos tuos, quos actiónis própriæ culpa contrístat, unigéniti Fílii tui advéntu lætífica: Qui tecum.

Léctio Isaíæ Prophétæ

Is. 40, 9-11

HÆC dicit Dóminus: Super montem excélsum ascénde tu, qui evangelízas Sion: exálta in fortitúdine vocem tuam, qui evangelízas Jerúsalem: exálta, noli timére. Dic civitátibus Juda: Ecce, Deus vester: ecce, Dóminus Deus in fortitúdine véniet, et bráchium ejus dominábitur: ecce, merces ejus cum eo, et opus illíus coram illo. Sicut pastor gregem suum pascet: in bráchio suo congregábit agnos, et in sinu suo levábit, Dóminus, Deus noster.

Graduale. Ps. 79, 20 et 3. Dómine, Deus virtútum, convérte nos: et osténde fáciem tuam, et salvi érimus, V/. Excita, Dómine, poténtiam tuam, et veni, ut salvos fácias nos.

Orémus. Flectámus génua.

R/. Leváte.

Oratio

PRÆSTA, quaésumus, omnípotens Deus: ut Fílii tui ventúra sollémnitas et præséntis nobis vitæ remédia cónferat, et praémia ætérna concédat. Per eúndem Dóminum.

Léctio Isaíæ Prophétæ

Is. 45, 1-8

HÆC dicit Dóminus: christo meo Cyro, cujus apprehéndi déxteram, ut subjíciam ante fáciem ejus gentes, et dorsa regum vertam, et apériam coram eo jánuas, et portæ non claudéntur. Ego ante te ibo: et gloriósos terræ humiliábo: portas aéreas cónteram, et vectes férreos confríngam. Et dabo tibi thesáuros abscónditos et arcána secretórum: ut scias, quia ego Dóminus, qui voco nomen tuum, Deus Israël. Propter servum meum Jacob, et Israël electum meum, et vocávi te nómine tuo: assimilávi te, et non cognovísti me. Ego Dóminus, et non est ámplius: extra me non est Deus: accínxi te, et non cognovísti me: ut sciant hi, qui ab ortu solis, et qui ab occidénte, quóniam absque me non est. Ego Dóminus, et non est alter, formans lucem et creans ténebras, fáciens pacem et creans malum: ego Dóminus faciens omnia hæc. Roráte, cæli, désuper, et nubes pluant justum: aperiátur terra, et gérminet Salvatórem: et justítia oriátur simul: ego Dóminus creávi eum.

Graduale. Ps. 79, 3, 2 et 3. Excita, Dómine, poténtiam tuam, et veni, ut salvos fácias nos. V/. Qui regis Israël, inténde: qui dedúcis, velut ovem, Joseph: qui sedes super Chérubim, appáre coram Ephraim, Bénjamin, et Manásse.

Orémus. Flectámus génua.

R/. Leváte.

Oratio

PRECES pópuli tui, quaésumus, Dómine, cleménter exáudi: ut, qui juste pro peccátis nostris afflígimur, pietátis tuæ visitatióne consolémur: Qui vivis.

Léctio Daniélis Prophétæ

Dan. 3, 47-51

IN DIÉBUS illis: Angelus Dómini descéndit cum Azaría et sóciis ejus in fornácem: et excússit flammam ignis de fornáce, et fecit médium fornácis quasi ventum roris flantem. Flamma autem effundebátur super fornácem cúbitis quadragínta novem: et erúpit, et incéndit, quos répperit juxta fornácem de Chaldaéis, minístros regis, qui eam incendébant. Et non tétigit eos omníno ignis, neque contristavit, nec quidquam moléstia íntulit. Tunc hi tres quasi ex uno ore laudábant, et glorificábant, et benedicébant Deum in fornáce, dicéntes:

Hic non respondetur Deo grátias.

Hymnus

Dan. ibid., 52-56

BENEDÍCTUS Dómine, Deus patrum nostrórum. Et laudábilis et gloriósus in saécula.

Et benedíctum nomen glóriæ tuæ, quod est sanctum. Et laudábile et gloriósum in saécula.

Benedíctus es in templo sancto glóriæ tuæ. Et laudábilis et gloriósus in saécula.

Benedíctus es super thronum sanctum regni tui. Et laudábilis et gloriósus in saécula.

Benedíctus es super sceptrum divinitátis tuæ. Et laudábilis et gloriósus in saécula.

Benedíctus es, qui sedes super Chérubim, íntuens abýssos. Et laudábilis et gloriósus in saécula.

Benedíctus es, qui ámbulas super pennas ventórum et super undas maris. Et laudábilis et gloriósus in saécula.

Benedícant te omnes Angeli et Sancti tui. Et laudent te et gloríficent in saécula.

Benedícant te cæli, terra, mare, et ómnia quæ in eis sunt. Et laudent te et gloríficent in saécula.

Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Et laudábili et glorióso in saécula.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in saécula sæculórum. Amen. Et laudábili et glorióso in saécula.

Benedíctus es, Dómine, Deus patrum nostrórum. Et laudábilis et gloriósus in saécula.

Hic dicitur V/. Dóminus vobiscum, sine Flectámus génua.

Orémus

Oratio

DEUS, qui tribus púeris mitigásti flammas ignium: concéde propítius; ut nos fámulos tuos non exúrat flamma vitiórum. Per Dóminum.

Orationes pro diversitate Temporum assignatæ, ut post Dominicam Primam Adventus.

Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Thessalonicénses

II Thess. 2, 1-8

FRATRES: Rogámus vos per advéntum Dómini nostri Jesu Christi, et nostræ congregatiónis in ipsum: ut non cito moveámini a vestro sensu, neque terreámini, neque per spíritum, neque per sermónem, neque per epístolam tamquam per nos missam, quasi instet dies Dómini. Ne quis vos sedúcat ullo modo: quóniam nisi vénerit discéssio primum, et revelátus fuerit homo peccáti, fílius perditiónis, qui adversátur, et extóllitur supra omne, quod dícitur Deus aut quod cólitur, ita ut in templo Dei sédeat osténdens se, tamquam sit Deus. Non retinétis, quod, cum adhuc essem apud vos, hæc dicébam vobis? Et nunc quid detíneat, scitis, ut revelétur in suo témpore. Nam mystérium jam operátur iniquitátis: tantum ut, qui tenet nunc, téneat, donec de médio fiat. Et tunc revelábitur ille iníquus, quem Dóminus Jesus interfíciet spíritu oris sui, et déstruet illustratióne advéntus sui.

Tractus. Ps. 79, 2-3. Qui regis Israël, inténde: qui dedúcis, velut ovem, Joseph. V/. Qui sedes super Chérubim, appáre coram Ephraim, Bénjamin, et Manásse. V/. Excita, Dómine, poténtiam tuam, et veni: ut salvos fácias nos.

Sequéntia sancti Evangélii secúndum Lucam

Luc. 3, 1-6

ANNO quintodécimo impérii Tibérii Caésaris, procuránte Póntio Piláto Judaéam, tetrárcha autem Galilaéæ Heróde, Philíppo autem fratre ejus tetrárcha Ituraéæ, et Trachonítidis regiónis, et Lysánia Abilínæ tetrárcha, sub princípibus sacerdótum Anna et Cáipha: factum est verbum Dómini super Joánnem, Zacharíæ fílium, in desérto. Et venit in omnem regiónem Jordánis, praédicans baptísmum pœniténtiæ in remissiónem peccatórum, sicut scriptum est in libro sermónum Isaíæ prophétæ: Vox clamántis in desérto: Paráte viam Dómini: rectas fácite sémitas ejus: omnis vallis implébitur: et omnis mons, et collis humiliábitur: et erunt prava in dirécta, et áspera in vias planas: et vidébit omnis caro salutáre Dei.

Offertorium. Zach 9, 9. Exsúlta satis, fília Sion, praédica, fília Jerúsalem: ecce, Rex tuus venit tibi sanctus et Salvátor.

Secreta

SACRIFÍCIIS præséntibus, quaésumus, Dómine, placátus inténde: ut et devotióni nostræ profíciant et salúti. Per Dóminum.

Aliæ Secretæ.

Communio. Ps 18, 6-7. Exsultávit ut gigas ad curréndam viam: a summo cælo egréssio ejus, et occúrsus ejus usque ad summum ejus.

Postcommunio

QUAÉSUMUS, Dómine, Deus noster: ut sacrosáncta mystéria, quæ pro reparatiónis nostræ munímine contulísti; et præsens nobis remédium esse fácias et futúrum. Per Dóminum.

Aliæ Postcommuniones.

FONTE