Deu po nai "dove" imperu giai sempri "innoi", "me innoi", a botas "a mi", o fintzas "aundi" (scioberai unu o s'atru, dipendit de sa fràsia). Prus pagu otas imperu
- a ca
- Deu puru seu dèpiu andai a bivi a ca biviat issa (anch'io son dovuto andare ad abitare dove abitava lei)
Custu "a ca", "a chi", a botas, du imperaus fintza po s'italianu "da"
- su pipiu e' cutu a ca est sa mamma (il bambino è corso dalla mamma) (cussu "a ca est", in campidanesu, du pronunciaus "achè")
a si biri
su stori




Rispondi Citando