Lezidore mandrone, m’as a creer chentza ‘e chi ti dhu giuro, chi deo cheria chi custu libru meu, comente fizu de s’intellighetzia mia, siet su prus bellu, su prus galante e su prus sensadu chi si diat a poder mai immazinare; ma non mi fiat giadu furriare s’ordine de sa natura segundu sa cale d’onzi cosa faghet cosas chi suntis su matessi de issu. Chi podiat mai zenerare su siccu e pagu coltu crebedhu meu, si non s’istoria de unu fizzu siccu, russu in sas maneras, fantasticu e prenu de pentzamentos varios, chi de nemos fintzas a como fiant pentzados? E bene andat ca chie est istadu generau in d’una presone, in’uè sa vida mala dominat, e in’ùe tenet seu propria d’onzi calidade de tristu sonu malu. Su pausu, unu logu dechidu, s’amenidade de su sartu, su reposu de su chelu, su sonighedhu de sos cantaros, sa trancuillidade de su spiritu, suntis cosas chi achipint meda a fagher nascher fintzas sas musas prus lanzas, in manera chi boghen a pizu partes chi preanin su mundu de maravizza e de prexu. (sighit)
it'est ?
bidimos chie dhu arreconoschet.
salude
L




Rispondi Citando
