Nn sono siciliano, quindi è possibile che ci siano degli errori di trascrizone.

Oh chi m'abbinai lària
Oh chi m'abbinni lària l'annu sissantasei!
La mula juncìu a lu fùnnacu, jiuncemu a li nuevi.
lu, doppu tantu pàtiri, lu juvu mi livai;
cuntenta ca era lìbbira cu un sì mi maritai.
Sàcusu a quannu fui. Turnai a la catina.
«A terra, a terra» dissiru la razza marranchina;
e subbitu mi scìppanu la gulera e li circeddi,
la spatuzza d'argentu e puru li me' aneddi;
lu mantu mi lu stràzzanu, si pìgghianu la vesta
cu bastunati orrìbuli di mia fìciru festa.
La genti chi mi vìdinu sta cammisedda sula:
«Cu è st'amara fimmina chi va chiancennu nuda?».
E quannu po' mi vìttiru li carni 'nsangunati:
«O povira Sicilia!», chianceru di pietati.
Ridotta a la limosina, morta di friddu e fami,
la strata haju pri lettu, quant'ha' ch'un vju pani.
Nun cchiù bedda Sicilia grassa, valenti e leta;
matri di fami e trìvuli, ognunu mi 'ncujeta.
Ora tutti mi nòcinu; mancu a 'na donna trista
cci vennu sti 'mpropèrii, na sorti comu chista.
Ddu spusu me' amabuli ca mancu mi talìa;
cchiù nun mi guarda e veni, ca àutri billìa.
Li figghi me' amurusi cu iddu si l'ha purtatu;
l'ha spersu a locu stràniu, li brazza m'ha tagghiatu.
Luntanu, ddà, nun sèntinu lu chiantu chi fazz'iu;
cu' sa, la guerra barbara quantu mi nni strudìu.
Li re gòdinu a tavula, lu cori so è cuntenti,
a zicchinetta jòcanu lu sangu di li genti.
Mi vùgghinu li sàngura binchì dèbbuli tutta:
nun manca, no, lu spiritu, binchì la forza è rutta.
Dari 'na forti scossa: ha' a vèniri ssu mumentu.
E come si pò sòffriri stu granni tradimentu?
Su' tanti l'angarii! Fruttata e funnuària, tascia
ricchizza mòbbili, pòlisa strafalària.
Li gran pezzi di dùdici vularu a chiddi parti;
gran canciu chi mi déttiru cu sti galanti carti!
Lu tempu è fattu nìuru, vìnniru arre' li lutti:
comu si pò resìstiri? hàmu a tiniri tutti?
Sentu friscura d'aria, lu celu è picurinu;
'nca cc'è spiranza, pòpuli, la burrasca è vicinu.