
Originariamente Scritto da
PERANTONI
Medas incapas no sciint ca me’ in Marmilla, fintzas a candu su trigu ddu moliant me’ in domu, me’ is domus de sa mola ddoi teniant una cabbia appiccada a una traiciola cun d’una … trutiri mascu ainturu. Ita ddoi fadiat sa trutiri me’ in cussu logu?! Ita ddis fiat accuccau a is antigus nostus?! Calincunu, incapas, s’arregodat ancora ca, po fai movi’ su burrincu, nomonau po essi su prus mandronatzu de is arresis, ddi ghettànt su tzerriu: “trù-trù”. Sa pentzada chi iant fattu fiat propriu custa: intamis de tzerriai su molenti cument’’e is aterus arresis “aiàaaa” (es. po su cuaddu: “aiàaaa, ara ca est terra! … m - -ca tua a sa sennora (beccia) … m - - ca mia a sa sennoredda!

) ddu tzerriaus trù-trù, cument’’e su cantidu chi fait sa trutiri etotu. Fattu dd’iant e iant tressau una cabbia cun filu ‘e ferru e duas sipas de ottigu: una a sterri e s’atera a crobetura. Fatuvatu su molenti s’aturàt ma, candu sa trutiri si poniat a cantai “trù-trù, trù-trù …”, su molenti torràt a furriai me’ in sa mola e no ‘nci fiat abbisongiu ni de dd’attrippai a fusti, ni de ddu depi tzerriai. Tecnologicus is antigus nostus!
Ateras ‘ndi scieis?