
Originariamente Scritto da
naglfar
Addio Bruno...piccolo grande uomo LIBERO...mi manchi di già.
U l'êa partîu sensa 'na palanca,
l'êa za trent'anni, forse anche ciy.
U l'aja lutòu pe mette i dinæˆ aa banca
e puéisene in giurnu vegnî 'n zy
e fâsi-a palasinn-a e u giardinettu,
cuu ranpicante cuâ cantinn-a e u vin,
a branda atacaa ai èrbui à ŷzu lettu,
pe dâghe 'na schenaa seja e matin.
lêzi u
spartîu
Ma u figgiu u ghe dixêa: "Nu ghe pensâ
à Zêna côse ti ghe vœˆ turnâ?!"
Ma se ghe pensu alûa mi veddu-u mâ,
veddu i mæˆ munti e a ciassa d'a Nunsiaa,
riveddu u Rîghi e me s'astrenze u cœˆ,
veddu a lanterna, a câva, lazý u mœˆ,
riveddu aa seja Zêna 'nlyminaa,
veddu la a fûxe e sentu franzo-u mâ
e alûa mi pensu ancun de riturnâ
à pôsâ e osse duv'ho mæˆ madunaa.
E l'êa pasòu d'u tenpu, forse troppu,
u figgiu u l'inscistéiva: "Stemmu ben,
duvve ti 'œˆ anâ, papà, pensiêmu doppu,
u viâgiu, u mâ, t'ee vêgiu, nu cunven!"
- "Oh nu, oh nu me sentu ancun in ganba, sun styffu nu ne possu pròppiu ciy,
sun stancu de sentî señor caramba,
mi vœggiu riturnâmene ancu-in zy:
ti t'ee nasciŷu e t'hæˆ parlòu spagnollu,
mi sun nasciŷu zeneize, e nu me mollu!"
Ma se ghe pensu alûa mi veddu-u mâ,
veddu i mæˆ munti e a ciassa d'a Nunsiaa,
riveddu u Rîghi e me s'astrenze u cœˆ,
veddu a lanterna, a câva, lazý u mœˆ,
riveddu aa seja Zêna 'nlyminaa,
veddu la a fûxe e sentu franze u mâ
e alûa mi pensu ancun de riturnâ
à pôsâ e osse duv'ho mæˆ madunaa.
E sensa tante côse u l'é partîu
e à Zêna u gh'ha furmòu turna u so nîu