Cumpridu s’istìu si ke andant finas sas muscas dae domo ki tantu m’ant infadadu e deo pro fortuna aìo cun megus su rimediu pro las bokire. E como, no resessende pius a leare sonnu, apo torradu a aberrere cuss’arma omitzida….
In pratiga… a parte sas tonterìas, bos iscrio una parte de unu libru de s’amigu meu Caocci:
in su primu paragrafu jamadu Il nome si faeddat de su numine de Sardinnya, de s’etimu de custa peraula.
Orbene, sas ultimas frases narant:
[…] l’attuale nome dell’isola appare scritto, per la prima volta, in un documento in lingua fenicia: poiché in quell’alfabeto non erano indicate le vocali, il nome si scriveva Shrd ma si leggeva shardan. Da esso probabilmente deriva l’altro appellativo con cui marinai ellenici, eredi e rivali dei fenici su l mare, chiamavano la regione: sardòn; e da Sardòm derivarono il latino Sardinia, il medioevale Sardigna e, finalmente, Sardegna.
Notade cun cantu pasu si narant custas cosas… ma una cosa pro como… s’averbiu finale!!! Est simbulu de unu zeniu incumpresu!!
Perdonademi ma cun devotzione bos apo de ammitere ki so fortunadu a essere naskidu como!! Primmu fìt Shrd, poi Sardòn > sardinia> sardigna e, FINALMENTE, Sardegna…ahhhhh!! Ite liberatzione… pro fortuna bi semus arrividos!! Puci Shrd; puci Sardòn; Puci Sardinia… ma SARDEGNA…. Ti ringrazio italiano per avermi illuminato…
S’istoria continuat e semus solu a su numine!!
saludos




Rispondi Citando
