Sa balentia est una virtude de s'òmine sardu. Est sa capatzidade sua de pònnere fronte a sas traschias de sa natura, e - naraiat Luisu Marteddu, poeta de sos mannos - "a cumbater s'ingiusta giustìssia / eredada dae Roma e dae Atene / ch'a sos pòpulos postu ant su juale". Est a agguantare su dolore, a mantènnere sa paràula costet su chi costet. Pro la fàghere curtza, balentia est unu balore e unu modellu morale.
Pompiade a ite l'ant torrada oe sos giornales: S'atentadu contra a sa sìndicu de Orune "è un atto di balentia" (Gazetinu sardu), "Il dna incastra il giovane balente" (L'Unione sarda de oe 16 de ghennàrgiu), "Un balente della nuova generazione) (La Nuova de oe 16 de ghennàrgiu). Sa titulia, s'atitudine de unu vile est numenada, gasi, in balentia.
Sighit dae annos e annos sa gherra de s'intellighèntzia colonialista contra a sas virtudes sardas chi, sigomente non cumprendet, abutinat. Sa cosa peius est chi mancu si nde sabit.




Rispondi Citando