Boh?!?
Mi parit ki seus girendi in tundu.
Deu no seu dogna dì kistionendi cun galluresus, sassaresus, algheresus o atru. Su sardu de bidda appu comentzau a ddu kistionai de unus cantus annus a imoi e no seu bonu a ddu kistionai beni, peròu ascuttu, ciccu de imparai de is atrus ki ndi sçinti de prus. Su scritu, pois, ddu maniju de pagus mesis e, a mosçius e arrogus pentzu de arrandesçi a mi fai cumprendi. aicci e totu candu kistionu cun calincunu, mancari no siat de bidda mia. su ki no cumprendu ddu domandu, su ki no sçiu su propiu. Pentzu ki, a pati de totu, ci ollat gana de imparai e de ddu kistionai.
Deu hiap'essi de acordiu po is duas variedadis comenti "lingua franca per gli atti ufficiali, la cosiddetta lingua in uscita" pois dogniunu candu kistionat o candu iscrit, ddu fait cun sa fueddada cosa sua, deu in sabarussesu, Pedru in quartesu, Kikinu in galluresu, Pepi in sassaresu e aicci nendi...
Fintzas a candu no dda ponis in motu, no sçis ki sa makina andat o no; hiat tocai a dda fai partì e poi ca calincuna cosa no funtzionat dda assentàus...
Baxi in bon'ora....




Rispondi Citando

